بسم رب الشهدا

ميگويند شجاعت شرمنده شمايل شما بوده مروّت درمانده مردانگي هاتان و خوبي ها يي كه تا به حال فهميده ام وامدار خوبي هايتان .

كجا رفته ايد خوبان خدا دوست كجا رفته ايد؟

غريبان شهر ميگويند روزها و شب ها فرازها را صابر بوده ايد و نشيب ها شاكر.

ميگويند زمزمه دعايتان با نغمه دعا و توسل آميخته بوده و سنگرهاتان پر بود از بوي باران بوي سبزه، آري من آشناي غزلهاي خاطرات شمايم ،گاهي در دلم سوگواره بر پا مي شود و آهسته و بي صدا ساقه زرد غم و اندوه در دلم ريشه مي كند و به ياد شما آواي غريبي سر مي دهم و در اين روزگار غريب به غربت و تنهايي خود ميگريم و به ياد شما دوباره جان ميگيرم بگذار حرفهايم در دل بماند و عقده هاي غريبانه خود را در دل نگه دارم و زخم نامه غربت و تنهايي ام را برايت شرح دهم و و يادت را در دل زنده نگه دارم و تصويرت را در خاطره ايام زنده و جاري نگه دارم .

با تشكر از دوست خيلي خوبم خانم نگين پور احمدي